4 Mayıs 2012 Cuma

Aslı' yla Büyülü Bahçe

           Büyülü bahçe... Uzun zamandır (gerçekten uzun neredeyse iki yıldır) önünden her geçtiğimde ahhh burada kahvaltı yapmalıyım, bir hamak bulup sallanmalıyım, eminim güzel bir manzarası vardır şöyle sakin sakin tadını çıkarmalıyım bu bahçenin, diye hayalini kurup duruyorum. Geçen pazar günü yine büyük bir kahvaltı organizasyonu yapalım derken Aslı ile baş başa kaldık, herkesin bir işi çıktı. Madem iki kişi kaldık bildiğimiz bir yere gitmeyelim yeni bir yer keşfedelim diye atladım. Bir çok şeyi olduğu gibi Büyülü Bahçe mi Aslı yla paylaşabilirim, büyüsü bozulmaz onunla gidersem :). Keşke büyülü olarak kalsaydı, ben her önünden geçtiğimde hayal kursaydım. Çok kalabalık, manzara yok Mogan gölünün sazlıklarına bakıyor ki onu da tel örgülerle çevrelemişler. Kahvaltı olarak açık büfe ye karşı olanlardanım, her türlü açık büfeye karşıyım gerçi, yiyeceklerin önünde bir sürü insan fikrine alışamadım henüz hoş alışmak da istemiyorum ve kahvaltı açık büfeydi :( Organize olamayan bir yerdi bu büyülü bahçe, çay içmek için sıra bekleyen bir sürü insan, kabus gibi bir çay kuyruğu... Sabah 9 da geldim sadece bir bardak çay içtim diyenler, hımmm siz yine şanslıymışsınız biz hiç içemedik diyenler, ellerinde bir tepsi çayla gelen eşlere alkış kıyamet, tebrikler...
           Biz de bulduk birer bardak çay (tamam ben değildim Aslı ydı bulan) ama çay benim damak zevkime uymayınca onu da içemedik. Kahvaltı kötüydü, yiyeceklerin sunulduğu yer masamıza o kadar uzaktı ki gidip gelirken yediklerinin kalorisini yakardın ama bu iyi bir şey mi kötü mü karar veremedim. Özünde sevmedim ben Büyülü Bahçe yi, beklentim çok yüksekti ama azıcığını bile karşılayamadı, mutsuz olduğumu Aslı yüzümden anlıyordu hiç bir şey konuşmadan, etrafı izleyerek, biz hiç çay içemedik bize çay demlersen sana misafir olacağız dedik Dilek ciğime ve veda ettik bahçeye. Aslı yla o kadar çok konuşmuşluğumuz var ki artık konuşmadan zaman geçirebiliyoruz, birbirimizin yüzüne bakarak içimizden konuşuyoruz... O çok soru soruyor yine, ben, ne yapacaksın, boş ver, bilmiyorum gibi cevaplar veriyorum. O susunca da büyük bir sessizlik tamam sor hepsine bir cevap bulacağım, sen sormayınca bir garip oluyorum. Karar verdim artık daha çok kullanacağım bu kelimeyi seviyorum seni Aslı cığım, kimi zaman sıkılsam da sorularından, çok konuşmandan, bilsen de sen her şeyi hayatımda ben bulamasam da konuşacak şeyler seninle beraber susmayı da seviyorum ben, senin odada ki kanepe de ağlamayı, hemen birbirinden farklı ambalajlarda kağıt mendil yetiştirmeni, acıyan yerlerime rengarenk yara bantları yapıştırmanı, bana bardak bardak su, çay taşımanı, okuduğun tüm kitapları tek tek anlatmanı (hepsinin sırası vardır o kitapların şimdi bunu okuyorum, sonra bunu okuyacağım bir de bunu aldım sonra da bunu okuyacağım internetten de bunları sipariş ettim....), tanımadığım Eser' in İsviçre ye gittiğini öğrenmeyi, Ezgi' nin çok güzel çizim yaptığını, protez tırnak yaptırmak istediğini, Ezgi' nin her konuda titiz, bilgi sahibi eşini, nerede yaşadıklarını, ne yaptıklarını, Zeynep' in 26 yaşında, çok deli dolu olduğunu, Candan Hanım ın tiyatro bileti istemediğini, kapak toplayan başka bir hanımın varlığını, biri daha vardı adını şimdi hatırlayamadığım ama hafta sonu arkadaşlarıyla pes turnuvası yaptığını ve tiyatroya gitmediğini bildiğim..., aynı soruyu düzenli aralıklarla tekrar tekrar sormanı ve cevabın hep aynı oluşunu (bu bazen kötü oluyor kendimi ilerleyememiş geri kalmış gibi hissediyorum- Kirpik yaptıracaktın, ne yaptın? Duruyor hala. İki gün sonra kirpik taktırdın mı? Hayır ya daha gidemedim. Üç gün sonra ne oldu kirpikler? Boş ver ya vazgeçtim sanki... Ya da ne oldu i- pad i işlettiniz mi? Yok işletemedik. Neden? Öyle, böyle, şöyle... İki gün sonra ne oldu i- pad ? Pasaport bulmam gerek ama bu işi Elmayra ya devrettim o bulacak. Ne oldu i- pad Elmayra yaptırabildi mi? Aman ilgilenmiyorum her şeyle ben mi uğraşacağım canım kendi işini kendi halletsin. Bir hafta sonra, ne yaptınız? Beklemedeyiz hala.... Getir i- pad i ve fişini ben pasaport buldum, işletirim. Süpersin ya gerçekten mi? ), anlattıklarıma yorumsuz kalmanı, hep sen bilirsin demeni ve her şeyden çok hayatımda olmanı seviyorum Aslı, iyi ki varsın :)




Fotoğrafın Kaynağı: http://www.youtube.com
İşte benim hayal ettiğime yakın bir Büyülü Bahçe